Rzymska technika budowy dróg

Rzymianie budowali swoje drogi zazwyczaj według jednego schematu. Dzięki temu, wszystkie wykonane przez nich szlaki komunikacyjne były po prostu niezniszczalne. Wpierw po obu stronach przyszłej drogi wykopywane były specjalne rowy, które miały zapewniać swobodny odpływ wody deszczowe. Następnie pomiędzy rowami wybierana była ziemia do momentu aż nie dokopano się do litej skały. Skała przysypywana była drobną warstwą piasku, który miał wyrównać powierzchnię. Na tak wyrównany podkład układano jedną lub kilka warstw bardzo dużych kamieni. W ten sposób tworzona była dolna i zarazem fundamentalna warstwa drogi. Było to więc pierwsze utwardzenie, czyli warstwa nośna drogi. Tak przygotowany fundament był wysypywany bardzo drobnym, skalnym kruszywem. Kruszywo to było zalewane swego rodzaju wapienną zaprawą. Stanowiło to drugą już warstwę nośną. Następna warstwa nośna to już okruchy skał, glinki oraz żwiru, które mieszane były z mączką ceglaną i wapniem. Wszystko to łączyła w całość woda. Na tak przygotowane warstwy nośne układana była dopiero droga właściwa. Zazwyczaj był to żwir lub wyboiste kamienie. Niesamowita technologia jak na tamte czasy.

| tynk elewacje tynki maszynowe gipsowe tynki maszynowe | Sufity wykonane są z wełny mineralnej Historia budowy dróg .