Przełom w budowie dróg

W roku 1819 po raz pierwszy zaprezentowana została zupełnie nowa technika, która miała zrewolucjonizować budowanie dróg. Jej twórcą był John London McAdam pochodzący z Anglii. Technika ta miała ułatwić i przyspieszyć pracę nad umacnianiem nawierzchni oraz poprawić wytrzymałość takiej konstrukcji. Wedle tej techniki, pierwszy podkład usypywany był z kamieni, których średnica miała około 7 centymetrów. Następnie podkład ten był umacniane tłuczniem z kamieni o nieco mniejszej średnicy. Tłuczeń ten wypełniał puste miejsca w warstwie wcześniejszej. Tak przygotowany podkład był przysypywany bardzo drobnym żwirem. Sprawiało to, że cały kamienny podkład klinował się tworząc jedną, sztywną całość. Technika ta nie wyeliminowała jednak pewnych wad jakie doskwierały drogom od samego początku. Po pierwsze drogi kamieniste były wyjątkowo nie komfortowe. Drogi te powodowały więc powstawanie ogromnych wibracji na wozach jadących po niej. Drogi, które wysypywane były bardzo drobnym tłuczniem to już lepszy komfort jezdny, ale za to ogromna ilość kurzu jaką generowały koła wozów. Potrzeba matką wynalazku i doprowadziła ona do powstania pierwszego asfaltu.

Historia budowy dróg .