Drogi średniowieczne

W średniowieczu budowano bardzo niewiele nowych dróg. Tak naprawdę ciągle po prostu korzystano z tych jakie zostawili po sobie Rzymianie. Niekiedy tylko musiano je po prostu konserwować. Jeśli już budowano nowe drogi to zazwyczaj było one dość nietrwałe. W wyniku tych ogromnych zaniedbań sieć drogowa dość szybko podupadła w tamtych czasach. Dopiero w wieku XVIII coś zaczęło się ruszać w kwestii infrastruktury drogowej. Związane to było z dużym zwiększeniem się ruchu w tamtych czasach. Wymusiło to na europejskich krajach budowanie zupełnie nowych dróg, które były szerokie a do tego dobrze utwardzone. Jednak pomimo tego iż wynaleziono już wtedy znacznie ulepszone maszyny do budowania tego typu traktów to jednak nadal wysyłano do ich budowy zwykłych robotników. Prace takie trwały więc wyjątkowo długo. Dopiero w roku 1787 po raz pierwszy zastosowane żeliwane walce do utwardzania drogi. Najdłuższą drogę z tamtego okresu nakazał zbudować Napoleon Bonaparte. Miała ona 65 km długości a jej szerokość wynosiła około 8 metrów. Ponieważ droga ta miała służyć do przetaczania armata to jej nachylenie w żadnym punkcie nie przekraczało 10 stopni, a teren ten był dość górzysty.

| Wykonujemy listwy przypodłogowe i inne elementy elewacyjne na zamówienie Historia budowy dróg .